Bespreken

Lichamelijk contact

Print Friendly

Bespreken: Wat wil ik bespreken en met wie?

Algemeen

Welke mogelijkheden heb ik om iets bespreekbaar te maken?

Onderwerpen die je bespreekbaar zou willen maken met je teamleden en de gedragsdeskundige of met ouders

  • Eenduidigheid over het aanbieden van lichamelijk contact
  • Wie, wanneer, waar en hoe mag aanraken en lichamelijk contact maken
  • Verstoorde prikkelverwerking
  • Traumatische ervaringen op het gebied van aanraking en lichamelijk contact
  • Zelf op een minder prettige manier aangeraakt worden door de persoon met EMB en hoe ermee om te gaan

Specifiek voor de persoon met EMB

Is hij of zij erbij gebaat als ik iets bespreekbaar maak?

Mensen met EMB zijn meestal niet zelf in staat om door middel van signalen hun behoeften kenbaar te maken, ook niet als het gaat om lichamelijk contact.We gaan daarom vaak uit van de behoeften die passen bij een jonge emotionele leeftijd en dan is lijfelijkheid, op schoot nemen, koesteren en knuffelen heel gewoon en zelfs heel belangrijk voor het contact. In het kader van positieve ervaringen opdoen met het lichaam is dit dus ook van belang voor de seksuele ontwikkeling.

  • Het is van belang dit onderwerp bespreekbaar te maken als er sprake is van:
  • Te weinig lichamelijk contact
  • Negatief gedrag als knijpen en grijpen. Dit leidt vaak tot meer afstand nemen, terwijl het tegenovergestelde wenselijk is

Organisatie

Wat wil de organisatie dat ik bespreek en met wie?

Onderzoek wat de kennis en ervaring is binnen de organisatie over lichamelijk contact en intimiteit. Wanneer onvoldoende bekend is wat de noodzaak is voor lichamelijk contact met mensen met EMB, moet je bespreken wat je doet en waarom je dat doet. Je kan je visie bespreken met een gedragsdeskundige die mee kan denken over de ontwikkelingsleeftijd. Of met een fysiotherapeut/ergotherapeut, die bekijkt of je recht doet aan de motorische mogelijkheden en beperkingen van de persoon met EMB en jezelf niet teveel belast. Je kunt contact opnemen met je manager als er te weinig tijd en hulpmiddelen zijn. Of met de ouders om af te stemmen in wat voor de persoon het meest wenselijke lichamelijk contact is.